Wow!!

Dat is ongeveer het enige dat ik dacht toen ik ‘ze’ zag opdoemen; de Dolomieten. Wat een enorme hoge, grote, grove bergen. Op één of andere manier weer heel anders dan de Alpen en de Pyreneeën.

Dolomietencollage1IMG_0100

Wandelaars kunnen hier hun hart ophalen. Er zijn prachtige begaanbare graspaden voor je uitgezet, maar er lopen ook genoeg routes door minder begaanbaar terrein. Goede schoenen en enige conditie zijn aan te raden. Steil omhoog klauterend is het verstandig je tijd te nemen. Je komt er vanzelf. Je lichaam is niet gewend aan minder zuurstof in de lucht en in de Dolomieten liggen de vertrekpunten al een stuk hoger dan thuis. Een skilift omhoog nemen en naar beneden lopen is ook erg mooi! Sommige plaatsen doen je bijna denken aan de maan, zo grof en bijzonder. De temperatuur kan hier per dag flink verschillen, de route van dag 1 was plotseling op dag 2 besneeuwd! Maar het gebied is de moeite waard, wat een mooie plaatjes.

Dolomietencollage2IMG_0106

Fietsers bedwingen hier de collen bekend van de Dolomieten-marathon, zoals passo di Campolongo, passo Gardena, passo di Sella,  passo Valparola, passo di Giau en de passo Pordoi. Stuk voor stuk zijn dit klimmen waar de tanden op stuk worden gebeten, maar waar de voldoening des te groter is als de top eenmaal is bereikt.